« July 2006 | Main | September 2006 »
Ga eerst zelf grasmaaien. Zodra een zoon zich meldt, geef je die een klusje. Als de tweede dan komt, wil die ook helpen want anders is het Niet Eerlijk. Uiteindelijk zit je zelf op een bankje en hoef je alleen nog maar wat aanwijzingen te geven, en te zorgen dat de ene de hark niet in de ogen van de ander steekt, en de ander niet de tenen van de eerste afknipt.

Alle leuke dozen naast elkaar, en steeds eentje weg laten halen. Deze tactiek komt van oma Tiny die hem altijd uitvoerde in de Bart Smit. Zelf pakte ze dan een stoel en ging rustig een half uur wachten. Hier is Youri een storende factor, die komt de hele tijd aanzetten met dozen die hij zelf wel mooi vindt, maar niet mag hebben omdat hij bij Diggerland al een kadootje had gekozen. Een graafmachientje ja.

Op de voorlaatste dag raakte de grote gasfles op en zijn we overgeleverd aan dit Plan B-geval. Toch schrikken we hier niet van terug en gaat Monique de dappere uitdaging aan om rijst met kip in zoetzure saus te bereiden. Vandaag hadden we overigens een tamelijk saaie dag in het vergetelijke Eastbourne. Engelse badplaatsen zijn maar zeer plaatselijk mooi. Veel vergane glorie, if any. Vanmiddag heb ik balletje getrapt met Menno, heerlijk om te zien dat hij vooruit gaat, nu vooral zuiver, hard komt nog wel.

De jongens zijn druk met hun nieuwe project, met de waslijn en een heleboel haringen. Slagsnoer is het geloof ik. Geleerd bij Klokhuis. Gisteren de plannen gemaakt voor de laatste week. Een beetje lastig, Menno wil iedere dag graag een uitje, anders is het saai, terwijl we aan Youri merken dat het eigenlijk wat veel aan het worden is. Hij is nog wat dwarser dan anders en wil vooral nergens meer voor kiezen. Nee dat wil ik niet, horen we veel. We hebben dus vooral kleine uitstapjes gekozen. Vandaag in ieder geval strand, dit belooft de zonnigste en warmste dag te worden!

Na een flinke reis en nogal wat bellen met volle campings zijn we aangekomen vlak bij Hastings, een stuk terug naar het oosten dus. Onze nieuwe taktiek is nu om eerst bij de vvv langs te gaan en alle folders te halen die er zijn, en tijdens het tent opzetten de kids te laten uitzoeken wat ze willen doen. Werkt erg goed, ze hebben enorme plannen, en Menno kan op de kaart goed bepalen of het in de buurt is. De afvallende activiteiten worden door Youri vermorzeld.

Tot groot verdriet van Youri moesten we helemaal deze berg op, een pittige wandeling van 10 minuten. Hij heeft niet de hele weg gehuild, alleen maar de laatste 8 minuten. De ons tegemoet dalende engelsen probeerden hem moed in te praten, maar daar was hij niet gevoelig voor. Nu heeft ie praatjes en worden er stenen in zee gegooid.

Tot groot verdriet van Youri moesten we helemaal deze berg op, een pittige wandeling van 10 minuten. Hij heeft niet de hele weg gehuild, alleen maar de laatste 8 minuten. De ons tegemoet dalende engelsen probeerden hem moed in te praten, maar daar was hij niet gevoelig voor. Nu heeft ie praatjes en worden er stenen in zee gegooid.

Erg lekker. Youri heeft zoals altijd een eenvoudige keuze gemaakt: een plain scone en een glas koude melk. Menno thee met een chocolade koek, en Monique gaat los met een volledige cream tea. En ik had een erg lekkere chocolade smoothie met een stuk appel-cranberry taart. Wat een feest. Straks komen we nog aan!

Die achterkant hoort niet bij een Saab, maar bij een Subaru Impreza. En de 7-serie is mooier dan de 5-serie want die heeft een raar randje aan de achterkant... Het is onvoorstelbaar wat een nog voor detail Menno heeft, en hoe uitgesproken zijn mening is. De Nissan X-Trail is niet mooi want de lampen lijken te veel op een Volvo. Dat soort uitspraken schudt hij zo uit zijn mouw.
